در تاریخ برای نسل های آینده ( وقتی پرسیدن چه بر سر درختان بلوط زاگرس آمد؟) بنویسید وقتی درختان زاگرس داشتند در آتش حاصل از جهل و فقر ما می سوختند چند میلیون کارمند در محیط کار، بیکار سرگرم و اتساپ و اینستاگرام بودند. چند میلیون جوان توانای سرزمین سرگرم پوچی و خوشگذرونی بودند. بنویسید وقتی زاگرس داشت در آتش می سوخت و فریاد می کشید میلیون ها ایرانی روشنفکر در فضای مجازی از دیدن جنگل ها و طبیعت کشورهای دیگر، با آه و افسوس غصه می خوردند. اما هیچ وقت از خود نپرسیدن چرا طبیعت آن کشورها اینقدر زیباست ولی طبیعت ایران هر روز در حال نابودیست!!
بنویسید ما میدیدیم که زاگرس دارد می سوزد اما هیچ حرکتی انجام نمیدادیم هیچ واکنشی نشان نمیدادیم. اما وقتی فهمیدم که در فلان جا درگیری طایفه ی رخ داده، وقتی فهمیدم فلان شهر مراسم عروسی و فاتحه یا استقبال از فلان نماینده هست خودمان در سریعتر زمان ممکن رساندیم!
بنویسید ما فقط فصل بهار و روزهای خوش زاگرس به طبیعت می رفتیم وقتی زاگرس در روزهای بدش به ما نیاز داشت با بی توجهی فقط نظارگر نابودی آن بودیم!بنویسید ما نسلی بودیم که با آگاهی زاگرس رو نابود کردیم چون چشمانمان درختان خشک و نابود شده رو نمی دید فقط درختانی که مانده بود را می دیدیم!!
درختان چند صد ساله و حتی چند هزار ساله زاگرس سالهاست که قربانی جهل و نگاه قومیتی، آتش سوزی و ریزگردها هستند. آتش سوزی هایی که عمدا توسط عوامل انسانی ایجاد می شود. که این خود ریشه در فقر فرهنگی آموزشی، مسائل قومی و بیماری .. دارد. اما فقط آتش سوزی عامل نابودی زاگرس نیست ریزگرد ها سالهاست که دشمن شماره یک زاگرس به شمار می آیند. درخت بلوط از شاخه و برگ خود تنفس می کشد وقتی گرد و خاک شدید بر روی شاخ و برگ این درختان می نشیند عملا تنفس این درختان را با مشکل مواجعه می کند. وقتی درخت دیگر توانایی تنفس نداشته باشد در مدت کوتاهی برگ های آن خشک سپس شاخه های آن نیز خشک می شود و در نهایت درخت به طور کامل خشک می شود. بخصوص درختانی که جوانتر و ضعیف تر هستند.
برای اثبات این مورد فقط کافیست آسیب دیدن و خشک شدن درختان بلوط را مقایسه کنید در سالهای که ریزگرد به زاگرس می رسند با سالهایی که خبری از گرد و خاک نیست.
بدتر از فاجعه آتش سوزی و خشک شدن زاگرس رفتار و نگاه مردمی هست که در این مناطق زندگی می کنند. موقعی که زاگرس آتش می گیرد تعداد خیلی محدود و انگشت شماری از مردم محلی و شهرهای اطراف برای خاموش کردن آتش سوزی داوطلب می شوند. سایر ادارات دولتی که اصلا هیچ همکاری نمی کنند انتظار دارند سازمان حلال احمر و منابع طبیعی به تنهایی و با دست خالی به جنگ این آتش سوزی بروند.دو سازمانی که هیچ ابزاری برای خاموش کردن آتش ندارند. حتی نتوانسته اند همکاری با دیگر ادارات
نظام آموزشی ما هیچ برنامه و آموزشی برای حفظ طبیعت و فعال کردن دانش آموز و ایجاد احساس مسئولیت در آنها نسبت به درختان و طبیعت اطرافشان ندارد. اگر سیستم آموزشی کشور ما در این زمینه به درستی عمل می کرد به محض اینکه آتش سوزی در فلان نقطه از زاگرس یا دیگر مناطق کشور رخ میداد چند هزار نفر خود را با آب و تجهیزات دیگر به محل آتش سوزی می رساندند و آتش را خاموش می کردند. فاجعه آموزشی آنجاست که حتی اکثر این دانش آموزان و نسل جوان از فواید نقش حیاتی زاگرس بی اطلاع هستند!
من اینجا یک توضیحات کوتاه در مورد نقش کمربند سبز زاگرس بنویسم: کمربند سبز زاگرس مثل یک فیلتر تصفیه هوا عمل می کند هوای گرم جنوب را دریافت می کند به کمک درختان بلوط این هوای گرم را به هوای سرد و خنک تبدیل میکند و در نهایت به صورت باد سرد به آن سمت فلات ایران می فرستد برای مثال باد گرمی که از سمت گچساران و بهبهان، مناطق گرم خوزستان به جنگ های زاگرس می رسد این باد در طول مسیر توسط درختان بلوط خنک و خنک تر می شود تا در نهایت تبدیل به یک باد سرد می شود و از کهگیلویه و چهارمحال بختیاری به سمت فلات ایران می رسد! حالا تصور کنید این کمربند سبز زاگرس نابود شود. همین باد گرمی که از جنوب به سمت فلات ایران می آید در طول مسیر دیگر هیچ درختی نباشد که هوا را تصفیه کند. باد گرم با برخورد به پوشش سنگی زاگرس گرم تر هم می شود. در نتیجه همین باد گرم به آن سوی زاگرس یعنی سرزمین های زیبا و صاف فلات ایران برسد. آنجا که فاجعه رخ می دهد. تمام پوشش گیاهی آنجا از بین می رود دیگر خبری از برف و باران و چشمه ها، کشاورزی و .. نخواهد بود!
نکته مهم: متاسفانه منابع طبیعی و سازمان حلال احمر فقط آتش را کنترل می کنند برنامه ی برای بعد از کنترل آتش سوزی ندارند! مگر می شود یک سازمان فقط در سال دو سه روز اون هم مواقع آتش سوزی برنامه کاری داشته باشد؟ چرا که این سازمان ها هیچ کاری برای درختانی که دچار آتش سوزی شده اند و یا آتش به تنه آنها رسیده، نمی کنند. اگر پس از کنترل آتش سوزی، نیروهای منابع طبیعی و.. با استفاده از مقدار کمی آب و مواد دیگر، آتش موجود در تنه درختان بلوط را خاموش میکردند هیچ وقت این درختان از بین نمی رفتند. درختانی که بیش از 500 سال طول عمر دارند. جایگزین کردن این درختان غیر ممکن است حداقل 300 سال زمان میبرد تا یک درخت مشابه آنها جایگزین شود.
در تصاویری که آی بلوط برای شما آماده کرده گوشه ای از اثرات آتش سوزی و ریزگردها بر درختان بلوط زاگرس را به تصویر می کشد تاکید میکنم این تصاویر فقط بخش ناچیزی از این فاجعه هست. حجم تخریب درختان زاگرس به حدی هست که می توان در یک فضا به مساحت یک کیلومتر مربع بیش از 300 درخت سوخته و خشک شده را مشاهده کرد.
درختان زاگرس بخاطر خشکسالی و تغییرات آب و هوایی و هجوم ریزگردها در سال 1404 بیش از همه ی سالهای دیگر آسیب دیده اند. که اثرات این پدیده های زیست محیطی را در سالهای دیگر نیز بهتر خواهی دید.



امیدوارم که دیدن این تصاویر، بتواند کمی احساس مسئولیت نسبت به درختان بلوط زاگرس در شما ایجاد کنید.
مطمئن باشید زاگرس نابود شود تمام چشمه ها و رودخونه ها هم خشک خواهند شد زنجیره غذایی شما نیز نابود می شود. در نهایت مجبور می شوید روزی این سرزمین را ترک کنید پس تا بدتر نشده برای زاگرس کاری کنید! برای آینده خود و فرزندانتان کاری کنید




































1 دیدگاه دربارهٔ «کمبرند سبز زاگرس قربانی آتش سوزی و ریزگردها»
با این فاجعه بعد ناراحتیم که چرا بارون نمیباره
باید منتظر بدتر از اینها باشیم